റിവ്യൂ: ലോ 

● ഭാഷ:  കന്നഡ 

● വിഭാഗം:  സസ്പെൻസ്  ഡ്രാമ ത്രില്ലർ 

● സമയം: 02 മണിക്കൂർ 07 മിനിറ്റ് 

● PREMIERE ON AMAZON PRIME VIDEOS.

 റിവ്യൂ ബൈ: NEENU S M

 ● നല്ല കാര്യങ്ങൾ: 

1: കഥ

2:അഭിനേതാക്കളുടെ പ്രകടനം 

3.ഛായാഗ്രഹണം 

● മോശമായ കാര്യങ്ങൾ: 

1:സംവിധാനം 

2:തിരക്കഥ 

3:ചിത്രസംയോജനം 

 ● വൺ വേഡ്: ഒറ്റ തവണ കണ്ടിരിക്കാൻ പറ്റുന്ന   ചിത്രം. 

● കഥയുടെ ആശയം:  

 ഒരു സംഘം ആളുകളുടെ ബലാത്സംഗത്തിനിരയായ നന്ദിനി എന്ന നിയമ വിദ്യാർത്ഥിയുടെ കഥയാണ്  ലോ എന്ന  ചിത്രത്തിലൂടെ പറയുന്നത്  . പോലീസ് വകുപ്പിന്റെയും നിയമത്തിന്റെയും സഹായം തേടി കുറ്റവാളികളെ കണ്ടെത്താൻ അവൾ തീരുമാനിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവളെ സഹായിക്കുന്നതിൽ സിസ്റ്റം പരാജയപ്പെടുന്നു. സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ സഹായത്താൽ, താൻ നേരിട്ട ദയനീയകരമായ അനുഭവം അവൾ ഏറ്റുപറയുന്നു. പിന്നീട് അവളുടെ വാക്കുകൾ വൈറലാകുകയും കുറ്റവാളികളെ കണ്ടെത്താൻ പോലീസ് ഒരു പ്രത്യേക ഉദ്യോഗസ്ഥനെ നിയമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ത്രില്ലർ പശ്ചാത്തലത്തിൽ കുറ്റവാളികളെ കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള രീതികൾ  ബാക്കി കഥയിലൂടെ വിവരിക്കുന്നു.

● കഥ, തിരക്കഥ, സംഭാഷണം, സംവിധാനം     എന്നിവയ്ക്കുള്ളവിശകലനം:    

ഈ സിനിമയ്ക്ക്  നല്ലതും മോശവുമായ രണ്ട് വശങ്ങളുണ്ട്. നല്ല കാര്യം എന്നത് കഥയും മോശം കാര്യം തിരക്കഥയും സംവിധാനവുമാണ്. ഈ രണ്ട് വശങ്ങളിലേക്കും നോക്കുമ്പോൾ കഥ വളരെ മികച്ചതായിരുന്നു, ഇതിൽ ഒരു മികച്ച സസ്‌പെൻസ് ത്രില്ലറിനായിട്ടുള്ള  എല്ലാ ഘടകങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ ശരാശരിയായ സംവിധാനത്തിന്റെ ഒരുവശവും തിരക്കഥയുടെ മോശം എഴുത്തും കാരണം  സിനിമയെ ശരാശരി വിഭാഗത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചു. 

സംവിധായകൻ രഘു സമർത്ത് എഴുതിയ കഥ നിരവധി സസ്‌പെൻസുകളും ആവേശകരവുമായ ഘടകങ്ങളായിരുന്നു. പക്ഷേ തിരക്കഥയിലെത്തുമ്പോൾ കഥയുടെ ആഴം മോശമായ രചനയാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇതിവൃത്തത്തിന്റെ സ്വാധീനം നിലനിർത്താൻ തിരക്കഥക്ക്  ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതാണ്  അദ്ദേഹം എഴുതിയ വിവിധ രംഗങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നത്. മിക്ക ട്വിസ്റ്റുകളും ആശ്ചര്യങ്ങൾ നൽകാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ ട്വിസ്റ്റുകളിലേക്ക് നയിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ  അത്രയും ആയമേറിയതായിരുന്നില്ല. ഒരു നല്ല തിരക്കഥ എഴുതുന്നതിലെ അനുഭവപരിചയം  അദ്ദേഹത്തിൽ കാണുന്നില്ലെന്ന് ചിത്രം കാണുമ്പോൾ വ്യക്തമാണ്, തിരക്കഥ ഒരു വിദഗ്ദ്ധനാണ് നിർമ്മിച്ചതെങ്കിൽ ഈ സിനിമ  ഒരു ഗംഭീര ത്രില്ലറായി മാറുമായിരുന്നു.

ഒരു തരത്തിലുമുള്ള പക്വതയില്ലായ്മ സംവിധാനത്തിൽ  കണ്ടു. രഘു സമർത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ നിർമ്മാണത്തിൽ ഒട്ടും സന്തോഷമില്ല. അദ്ദേഹം ഈ ചിത്രം  സംവിധാനം ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. സിനിമ നിർമ്മിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതി ഇന്റർമീഡിയറ്റ് ആയിരുന്നു. ചില ഘട്ടങ്ങളിൽ, നിർമ്മാണ ശൈലി അതിന്റെ ആക്കം നിലനിർത്തുന്നു, പക്ഷേ നിർമ്മാണത്തിലെ ഗ്രാഹ്യം ഓരോ തവണയും കുറ്റമറ്റതായിരുന്നില്ല. പാട്ടുകളുടെ അനാവശ്യ ഉപയോഗമായിരുന്നു സംവിധാനത്തിലെ പ്രധാന പോരായ്മ, ഇതുപോലെ ഉള്ള തെറ്റുകൾ ഒഴിവാക്കാൻ, അദ്ദേഹത്തിന് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. പാട്ടുകൾ അതിന്റെ രൂപരേഖകളുമായി ഒരിക്കലും പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല, അത് ഒഴിവാക്കുമായിരുന്നു.

ആദ്യ പകുതിയിലും രണ്ടാം പകുതിയിലും സംവിധാനത്തിലുള്ള രീതി വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ആദ്യ പകുതി അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല, മിക്ക സംഭവങ്ങളും വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു, മാത്രമല്ല നിർമ്മാണം അസുഖകരമായി തോന്നുന്നു. പക്ഷേ, സംവിധായകന്റെ വളച്ചൊടിക്കൽ വഴി സമതുലിതമായിരുന്നെങ്കിലും, ഉള്ളടക്കവും ക്ലൈമാക്സും സജ്ജീകരിക്കുന്നതിന് നിർമ്മാതാവ് നടപ്പിലാക്കിയ നിരവധി ആശയങ്ങളിൽ  വിശ്വാസ്യത കുറയുന്നു. രണ്ടാം പകുതി മുതൽ, സസ്‌പെൻസ് സജ്ജീകരിക്കുന്നതിന് ലക്ഷ്യമിട്ട മിക്ക ഘടകങ്ങളും പ്രവചനാതീതമായിത്തുടങ്ങി, തിരക്കഥയെഴുതുന്നതിലെ മോശം രീതി കാരണമാണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്. ഡയലോഗുകളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അതിമനോഹരമായി,  പ്രത്യേകിച്ചും ക്ലൈമാക്സിലെയും അവസാനത്തിലെയും ശക്തമായ വാക്കുകൾ. വിചാരണ വേളയിൽ ശാന്തവും മൂർച്ചയുള്ളതുമായ ഡയലോഗുകൾ ഫലപ്രദമായി നടപ്പാക്കി. മാതാപിതാക്കളുടെ വാത്സല്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന സംഭാഷണങ്ങളും മികച്ചരീതിയിൽ നിർമ്മിച്ചു.

ഈ സിനിമയിൽ കോടതി ഒരു പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു, സിനിമയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഏറ്റവും വെറുപ്പുളവാക്കുന്ന ഒന്നാണ് കോടതി അലങ്കാരത്തിന്റെ ഭയാനകമായ ചിത്രീകരണം, ചില രംഗങ്ങളിൽ അഭിഭാഷകരും ന്യായാധിപനും തമ്മിലുള്ള വാദങ്ങൾ വാസ്തവവിരുദ്ധമാണെന്ന് തോന്നുന്നു. കൂടാതെ, ചിത്രത്തിൽ കാണിച്ച ജഡ്ജിക്ക്, ജില്ലാ കോടതി ജഡ്ജിയുടെ ഗുണങ്ങളൊന്നും കണ്ടില്ല. ഒരു ജഡ്ജി തമാശകൾ പറഞ്ഞ് കേസുകളുടെ സമയത്തിനിടയിൽ വ്യക്തിപരമായി വിളിക്കുന്നത് കാണാൻ വളരെ ദയനീയമായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഇൻസ്പെക്ടറുടെ അന്വേഷണത്തിലെ സ്വീകാര്യതയുടെ അഭാവവും റിയലിസത്തിന്റെ ക്ഷാമം വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു സൂചനയാണ്.

● അഭിനേതാക്കളുടെ പ്രകടനം:  

ചിത്രത്തിൽ  നന്ദിനിയായി എത്തിയ രാഹിണി ചന്ദ്രൻ  മികച്ച അഭിനയമാണ്  കാഴ്ച വെച്ചത്. രാഹിണിയുടെ മുഴുവൻ പ്രകടനത്തിലും തീവ്രത കണ്ടു. ഒരു അഭിഭാഷകയെന്ന നിലയിൽ, അവൾ വളരെ നല്ലൊരു പ്രകടനമായിരുന്നു നൽകിയത്. സിരി പ്രഹ്ലാദും ശ്രദ്ധേയമായ പ്രകടനം നടത്തി. ജഡ്ജിയായി മുഖ്യമന്ത്രി ചന്ദ്രു സർ, അച്യുത് കുമാർ, നായികയുടെ പിതാവായി അവിനാശ് എന്നിവർ അവരവരുടെ കഥാപാത്രങ്ങളോട് നീതി പുലർത്തി. പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായി കൃഷ്ണ ഹെബ്ബാലെയും അഭിഭാഷകനായി രാജേഷ് നടാരംഗയും മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ചു. രാജേഷ് നടരംഗയുടെ മികച്ച അഭിനയത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക പരാമർശം അർഹിക്കുന്നുണ്ട്.  ഒരു പ്രബലനായ അഭിഭാഷകന്റെ സവിശേഷതകൾ മിഴിവോടെയാണ് അദ്ദേഹം അനശ്വരമാക്കിയത്. 

● സാങ്കേതിക വിഭാഗം: 

സുഗ്നന്റെ ഛായാഗ്രഹണം മികച്ചതായിരുന്നു,  പ്രത്യേകമായി ഒന്നും പറയാനില്ല, ഒരു സാധാരണ ക്യാമറ വർക്ക്. ചില ക്ലോസപ്പ് ഷോട്ടുകളും ക്യാമറ പ്ലെയ്‌സ്‌മെന്റും സാധാരണമായിരുന്നു. ശ്രീകാന്ത് എഡിറ്റുചെയ്തത് ദാരുണമായിരുന്നു, അടുത്ത സീനിലേക്കുള്ള മുറിവുകൾ പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല എന്നു തോന്നി, ഈ തെറ്റുകൾ സിനിമയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ സംഭവിച്ചു, ഇത് കാഴ്ചയിൽ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുകയും പെട്ടെന്നുള്ള മുറിവുകൾ തികച്ചും ഭയങ്കരവുമായിരുന്നു. വാസുകി വൈഭവ് ട്യൂൺ ചെയ്ത പശ്ചാത്തല സ്കോർ  മിതമായിരുന്നു, കോടതി രംഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ച പശ്ചാത്തല സ്വരം ക്രമീകരിക്കാൻ അനുയോജ്യമായിരുന്നു, പക്ഷേ അത് ശരാശരിയായ വൈകാരിക രംഗങ്ങളിലെ രാഗങ്ങൾ ആയിരുന്നു . ‘ഹാപ്പി സോംഗ്’ എന്ന ട്രാക്ക് സിനിമയിൽ അനാവശ്യമായിരുന്നുവെങ്കിലും പാട്ട് കേൾക്കാൻ നല്ലതായി തോന്നി.

● നിഗമനം: 

മൊത്തത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ ഈ ചിത്രം തെറ്റില്ലാത്ത  ഒരു അനുഭവമായാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. തിരക്കഥയുടെ മോശം എഴുത്തും ശരാശരിയായ സംവിധാനവും ദയനീയമായ ചിത്രസംയോജനവും  സിനിമയെ ബാധിച്ചു വെങ്കിൽ പോലും  ഒരു തവണ കണ്ടിരിക്കാൻ പറ്റുന്ന ചിത്രമാണ് ” ലോ ” . 

● വെർഡിക്റ്റ്: ശരാശരി ചിത്രം.

● റേറ്റിംങ്: 2.5/5.

റിവ്യൂ: വെർജിൻ ഭാനുപ്രിയ

● ഭാഷ:ഹിന്ദി 

● വിഭാഗം: കോമഡി ഡ്രാമ 

● സമയം: 1 മണിക്കൂർ  51  മിനിറ്റ് 

Primer on ZEE5 EXCLUSIVE.

റിവ്യൂ ബൈ: NEENU SM

● നല്ല കാര്യങ്ങൾ: 

1. ഛായാഗ്രഹണം 

● മോശമായ  കാര്യങ്ങൾ: 

1. സംവിധാനം 

2. കഥ 

3. തിരക്കഥ 

4. കോമഡി 

5. അഭിനേതാക്കളുടെ പ്രകടനം 

● വൺ വേഡ്:  നിരാശ മാത്രം സമ്മാനം.

● കഥയുടെ ആശയം  :  അവിവാഹിതയും  കന്യകയുമായ ഭാനുപ്രിയ അശ്വതി എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ കഥയാണ് വെർജിൻ ഭാനുപ്രിയയിലൂടെ പറയുന്നത്.  ജീവിതത്തിൽ അവളുടെ കന്യകാത്വം തകർക്കാൻ ആർക്കും  കഴിയില്ലെന്ന് ഒരു പ്രവാചകൻ പ്രവചിക്കുന്നു. ഇതിൽ അസ്വസ്ഥതയായ ഭാനു പ്രിയ തന്റെ ഈ പ്രശ്നത്തെ മറികടക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.

● പൂർണ്ണമായ റിവ്യൂ: 

സംവിധാനത്തിൽ  നിന്ന് തിരക്കഥയിലേക്ക് സിനിമയിലെ ഒട്ടു മിക്ക കാര്യങ്ങളും  നിർവ്വഹിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടതിനാൽ കൃത്യമായി ഒരു അടുത്തക്കും ചിട്ടയുമില്ല കാര്യങ്ങൾ  വ്യക്തമാക്കുന്നതിന്.  ഞാൻ കണ്ട ഏറ്റവും ദയനീയമായ ചിത്രങ്ങളിലൊന്നാണ് ‘വെർജിൻ ഭാനുപ്രിയ’. കാരണം  വിഢിത്തമായ ഒരു ആശയം ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മാതാക്കൾ കാഴ്ചക്കാരുടെ സമയം നശിപ്പിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. 

ചിത്രത്തിന്റെ  കഥയും സംവിധാനവും ചെയ്തിരിക്കുന്നത് അജയ് ലോഹൻ  ആണ് .  ഒരു ഫീച്ചർ ഫിലിമിന് ഈ കഥ തീർത്തും  ബുദ്ധിശൂന്യമായിരുന്നു, കൂടാതെ  തിരക്കഥയിലും, സിനിമ മുഴുവനും വിഢിത്തത്തിന്റെ കൂമ്പാരമായിരുന്നു. കോമഡിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട  സിനിമയെന്ന നിലയിൽ മുൻ‌ഗണന കൂടുതൽ നർമ്മത്തിനാണ് എന്നാൽ ചിത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കോമഡികൾ വളരെ  മോശവും നിലവാരമില്ലാത്തതുമായിരുന്നു. സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞാൽ  തമാശയോ വിനോദമോ ഒന്നും കണ്ടില്ല.

ശരിയായ കഥാതന്തു ഇല്ലാത്തതും എല്ലാവിധത്തിലും മടുപ്പിക്കുന്നതും വിനാശകരമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് അവസാനിക്കുന്നതുമാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ  ഏറ്റവും സങ്കടകരമായ കാര്യം.  സിനിമയിൽ ലക്ഷ്യമിട്ട  ഘടകങ്ങളെല്ലാം അമിതമായി എടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും  വിഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് അമിതമായി ചിന്തിക്കുന്നത് സിനിമ പൂർണ്ണമായും ഒരു പാരഡി ഉണ്ടാക്കുന്നുവെന്ന വ്യക്തമായ ധാരണ നൽകുമെന്നും എല്ലാവർക്കും കാണാനാകും. പ്രേക്ഷകരുടെ താൽപര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് പുതിയതോ അതിലധികമോ ഒന്നും സിനിമ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നില്ല. 

സിനിമയിലെ പ്രധാന പോരായ്മയായി തോന്നിയത് , സിനിമയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും  വിശ്വാസ്ഥതയെ  തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നില്ല എന്നതാണ്.  മാത്രമല്ല, കഥപറയുന്നതിന്റെ  പ്രവചനാതീതമായ രീതി സിനിമയെ ഒരു പരിധിവരെ അനൈക്യത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു എന്നതാണ്. പ്രണയം, സൗഹൃദം, സാഹചര്യ ഹാസ്യങ്ങൾ, രക്ഷാകർതൃത്വം, പ്രണയം, വിശ്വാസവഞ്ചന തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളാൽ തിരക്കഥ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അതിന്റെ ആഴം കാണിക്കുന്നതിന് ഘടകങ്ങൾ ആത്മാർത്ഥമായി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടില്ല. അതുപോലെ തന്നെ പകുതി ചുട്ടുപഴുത്ത തിരക്കഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പ്രധാന പ്രശ്നമാണ് അമിതമായ നാടകീയതയും, സാഹചര്യങ്ങളുടെ അതിശയോക്തിയും.

ഒരു ആധുനിക സമയ-ഓറിയന്റഡ് സിനിമയെന്ന നിലയിൽ ബോളിവുഡ് ചിത്രങ്ങളിൽ നിരവധി മുതിർന്ന ഹാസ്യചിത്രങ്ങൾ വരുന്നുണ്ട്, അവയിൽ ചിലത് ആസ്വാദ്യകരവുമാണ്, പക്ഷേ ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരുതരം തമാശയോ പരിഹാസമോ ഉണ്ടാക്കുകയാണ്. മുഴുവൻ കഥയും തീർച്ചയായും സ്ത്രീകളുടെ ധാർമ്മികതയെ അപമാനിക്കുന്നതാണ്. ഒരിക്കലും    ഒരു സ്ത്രീയും അവളുടെ കന്യകാത്വം തകർക്കാൻ വിവിധ പുരുഷന്മാരെ സമാപിക്കുന്നത് ആർക്കും കാണാൻ കഴിയില്ല. ചലച്ചിത്രനിർമ്മാണത്തിന്റെ ശരിയായ ഗുണനിലവാരത്തെക്കുറിച്ച് നിർമ്മാതാക്കൾ പൂർണ്ണമായും മറന്നുപോയതു പോലെയുള്ള ഒരു ചിത്രമാണിത്.  കോമഡികളിലുടനീളം ഒരു വിനോദം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. 

കേന്ദ്ര  കഥാപാത്രത്തിന്റെ ജീവിതം  എഴുതിയ രീതി വളരെ  വിരസമാണ്. ഉർവാഷി റട്ടേലയുടെ മാതാപിതാക്കൾ തീർത്തും വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതായിരുന്നു, ശരിയായ സ്വഭാവരൂപീകരണമില്ല. ഒരു രക്ഷാകർത്തവിന്റെ വ്യക്തിത്വങ്ങൾ ഒന്നും അവരിൽ നമുക്ക്  ഒരിക്കലും കാണാൻ സാധിക്കില്ല. ഒപ്പം ഹാസ്യചിത്രങ്ങളായി അവർ പ്രദർശിപ്പിച്ച ഓരോ രംഗങ്ങളും കാണാൻ വളരെ ക്ഷീണിതമായിരുന്നു. ഭാനുപ്രിയ എന്ന കേന്ദ്ര കഥാപാത്രത്തിന്റെ ജീവിതവും വ്യക്തിത്വവും ആഴവും തീവ്രതയും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. അവൾ ചിന്തിക്കുന്നതിനും ചെയ്യുന്നതിനും ശരിയായ ന്യായീകരണങ്ങളില്ല .  ജീവിതത്തിലെ അവളുടെ എല്ലാ നടപടികളും തെറ്റായി തോന്നുന്നു, പ്രേക്ഷകർക്ക് ഒരിക്കലും അതിനെ ന്യായീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഡയലോഗുകളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ മിക്ക സംഭാഷണങ്ങളും അമിത നാടകീയമായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചും നിർണായക രംഗങ്ങളിലേക്ക് വരുന്ന സംഭാഷണങ്ങളൾ. വൈകാരിക രംഗത്തിനായി എഴുതിയ സംഭാഷണങ്ങളൾ  തമാശയായി തോന്നുന്നു.  വികാരപരമായ സമീപനമുള്ള വാക്കുകളൊന്നും തമാശയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളുടെ ചിത്രീകരണവും ആയി സാമ്യം തോന്നുന്നില്ല. കൂടാതെ, മോശമായ ഭാഷകളുടെ അമിത ഉപയോഗം കാരണം  നമുക്ക് തികച്ചും അസ്വസ്ഥമാക്കുകയും  കേൾക്കാൻ ലജ്ജ തോന്നുന്നതുമാണ്. സംഭാഷണങ്ങൾ രചിക്കുന്ന അമിതനാടകീയ രീതിയും ‘വെർജിൻ ബാനു ഭാനുപ്രിയ’യെ താൽപ്പര്യമില്ലാത്തതാക്കി.

സത്യത്തിൽ എനിക്ക് തോന്നുന്നത്  സംവിധായകൻ അജയ് ലോഹൻ ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാണത്തിലെ അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങൾ പഠിക്കണം. കാരണം  അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർമ്മാണം വളരെയധികം മോശമായിരുന്നു, മാത്രമല്ല മുഴുവൻ സിനിമയും അതിനെ ബാധിക്കുകയും 2020 ലെ ഏറ്റവും മോശം സിനിമകളിലൊന്നായി വെർജിൻ ബാനുപ്രിയ മാറുകയും ചെയ്തു. അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ, ഇത് ഒരു വലിയ ബജറ്റ് ഭോജ്പുരി സിനിമ പോലെയായിരുന്നു, ചിത്രത്തിലെ ഘടകങ്ങളിലൊന്നും യുക്തിയില്ല. അദ്ദേഹത്തിന് കഴിവുണ്ടെങ്കിലും ചലച്ചിത്രനിർമ്മാണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളും അനുഭവങ്ങളുടെ വസ്തുതകളും പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

● അഭിനേതാക്കളുടെ പ്രകടനം  : 

അഭിനേതാക്കളുടെ പ്രകടനത്തിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവരാരും അവരവരുടെീ കഥാപാത്രങ്ങളോട് നീതി പുലർത്തിയിട്ടില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഉർവാഷി റൗട്ടെല ഈ ചിത്രം തിരഞ്ഞെടുത്തതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല, മാത്രമല്ല അവരുടെ പ്രകടനത്തിന് പ്രത്യേകതയോ രസകരമോ ഒന്നും തന്നെ  ഇല്ല.  ശരാശരിയായ റൊമാന്റിക് രംഗങ്ങളിലും വൈകാരിക രംഗങ്ങളിലും അവളുടെ പ്രകടനം  മികച്ചതായിരുന്നു. പിതാവിന്റെ വേഷം ചെയ്ത താരം അസഹനീയമായിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിനയം ഒരിക്കലും സ്നേഹവാനായ ഒരു പിതാവിന്റെ സ്വഭാവവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. അമ്മയെന്ന നിലയിൽ അർച്ചന പുരൻ സിങ്ങും മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. സുഹൃത്തായ റുമാന മൊല്ലയും മോശം പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ചു, അവളുടെ തമാശകളും കോപവും കാണാൻ വളരെ മോശമായി തോന്നി .  രാജീവ് എന്ന കഥാപാത്രമായി  വിജയ് പരിഹാസ്യനാണ്. ഗൗതം ഗുലാതിയുടെ പേശികളും സിക്സ് പായ്ക്കും മാത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നല്ല കാര്യം, അഭിനയത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രകടനങ്ങൾ സ്വീകാര്യമല്ല. 

ചിരാന്തൻ ഭട്ട്, രാംജി ഗുലാത്തി, അംജദ് നദീം ആമിർ, സൗരഭ്-വൈഭവ് എന്നിവർ ചേർന്നുള്ള സംഗീത രചനകൾ സാധാരണമായിരുന്നു. ഗായകന്റെ ശബ്ദം കാരണം “ദിൽ അപ്നി ഹാഡൺ സേ” എന്ന ട്രാക്ക് മികച്ചതായിരുന്നു.സൗരഭ്-വൈഭവ് രചിച്ചതും ദേവ് നേഗി ആലപിച്ചതുമായ വിർജിൻ ഭാനുപ്രിയ – ടൈറ്റിൽ ട്രാക്ക് ”നിരാശാജനകമായിരുന്നു. ”ബീറ്റ് പെ തുംക” എന്ന ഗാനം വിവാഹ സാഹചര്യങ്ങൾക്ക് നല്ലതും സ്പന്ദനങ്ങൾ മികച്ചതുമായിരുന്നു. സങ്കടകരമായി തോന്നിയത് ചിത്രത്തിലെ പശ്ചാത്തല സ്‌കോർ ആയിരുന്നു. അത് വളരെ മോശമായിരുന്നു. കോമഡി സീനുകളുടെ സമയത്ത് ഉപയോഗിച്ച ട്യൂണുകളാണ് പശ്ചാത്തല സ്കോറിന്റെ ഏറ്റവും മോശപ്പെടുത്തുന്ന ഭാഗം. ഒരു കോമഡി ഫിലിം എന്ന നിലയിൽ, ഈ രാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്, പക്ഷേ ഓരോ കോമഡി രംഗങ്ങൾക്കും അവർ അനാവശ്യമായ രാഗങ്ങൾ ചേർക്കുന്നത് കേൾക്കാൻ ഏറ്റവും മോശമായ പ്രകോപനം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. വൈകാരിക രംഗത്തെ പശ്ചാത്തല സ്‌കോർ ഒരു ടെലിസീരിയലെ അമിതമായ നാടകീയത വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. ജോണി ലാലിന്റെ ഛായാഗ്രഹണം സാധാരണ ഫ്രെയിമുകളിൽ മികച്ചതായിരുന്നു. ഗോവയുടെ ചില വിഷ്വലുകൾ തികച്ചും മനോഹരമായി പകർത്തി. അക്ഷയ് മോഹന്റെ എഡിറ്റിംഗും ശരാശരിയായിരുന്നു. ചില പൊരുത്തക്കേടുകൾ ഇവിടെയും അവിടെയും ഉണ്ടായിരുന്നു. 

● നിഗമനം: 

 മൊത്തത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ ഈ ചിത്രം ഒട്ടും  മികച്ചതായി തോന്നിയില്ല ; അർത്ഥശൂനൃമായ  തിരക്കഥയും സംവിധാനത്തിലുള പോരായ്മകളും കൊണ്ടും ഒരുതരത്തിലും ആസ്വദൃകരമായിരുന്നില്ല. ഒരിക്കലും നമുക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത ഒരു കഥയും അതുകൂടാതെ തന്നെ സ്ത്രീത്വത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തിലുള്ള നാടകീയമായതയും ആണ് ഈ ചിത്രം.  ഇതുപോലുള്ള അർത്ഥമില്ലാത്ത ചിത്രങ്ങൾ ദയവു ചെയ്ത് കൊണ്ടു വന്ന്  സ്ത്രീത്വത്തെ അപമാനിക്കരുത്. 

·         വെർഡിക്റ്റ്: ശരാശരിക്കും താഴെ 

·         RATING: 1/5.